باسمه تبارک و تعالی 

دیده اید گاهی در محفلی آنقدر همهمه همه جا را گرفته که نمیگذارد صدای کسی که میخواهیم به ما برسد؟! ماجرای ما و قرآن کریم هم همینطور است! آنقدر شیاطین از باب «وَ الْغَوْا فيهِ لَعَلَّكُمْ تَغْلِبُونَ» حواس پرتی ها و سر و صداها راه انداخته اند که آن صدایی که باید بشنویم به ما نرسد.

💡به دلم افتاد میدانی بیشتر اینهایی که مدام به اسم دانش و خبرهای مهم به خوردت میدهند در مقابل پیام قرآن چیست؟!

👈یا جهلی نظام مند و آموخته شده است

👈و یا شبهاتی وقتگیر و بیمار کنن

👈و یا موضوعاتی لغو و حاشیه ای و عامل حواس پرتی

و یا … 

🔸باور کن خیلی از اینها ورای ظاهر جذّابشان اصلا گاهی علم هم نیستند! ارزش توجّه ندارند! آخر انسان عاقل کلام رسول و فرستاده ی خدایی که مالک آسمانها و زمین است را رها میکند و به این سو و آن سو توجّه میکند؟!

به یاد کلام هربرت سایمون افتادم! همو که برنده بزرگ نوبل اقتصاد بود! ابتکارات او به شکل گیری مفهومی تحت عنوان «اقتصاد توجّه»: «Attention Economy » انجامید. جمله معروف او این بود که: 

A wealth of information creates a poverty of attention.

اطلاعات، توجه دریافت‌کنندگانش را مصرف می‌کند. ازاین‌رو، وفور اطلاعات، فقر توجه ایجاد می‌کند.

حقیقت آن است که بسیاری از آنچه سخت به آن چسبیده ایم چیزی جز سارقان بزرگ توجّه ما نیستند! لهو و لعبند! آمده اند ما را برده ی خودشان کنند! (من اصغی الی ناطق فقد عبده) میخواهند ما را از توجّه به حقیقتی ناب و اصیل که عالم را فراگرفته و رسول خدا آمده تا از آن خبر دهد، غافل کنند!

“باسمه تبارک و تعالی “

 و بعد از گذر دورانها

از صدف روزگاران

دردانه ای چون تو ظاهر گشت

تا تجلّی فضائل و نورانیّتها 

و بهارِ شکفتن استعدادهای والای

امّتی منتظر باشی

مَشک دورانها و حوادثش 

آنقدر زده شد

تا چون تویی در دارِ هستی به عمل آید

و سرانجام با شهادتت

به دستانِ پلید تاریکترین ظلمتهای تاریخ 

تا مُنتهای وادی فضیلت پر کشیدی

و از آن لحظه ای که 

بر زمین افتادی

و جامِ زلال جسم نازنینت شکست

عطر دلنشینت 

عالمگیر شد

و تو ای زیباترین جلوه های سرایِ هستی

حقّا که نائب صالحی 

برای آیین

آن دوازده نور آسمانی بودی

و اگر تو این بودی، 

دیگر آن انوار پاک چگونه بودند! 

راستی که:

تو بوی پیراهن یوسف را با خود آوردی!

تو ما را چشم ‌به‌ راه صبحی کردی که

خورشیدش هنوز در پس ابرهاست.

تو ما را عاشق آن مولای غائبمان کردی!

ای خامنه ای عزیز!

یادگاری از عالم عشق و طهارت بودی

که پژواک سخنان نورانی ات

و خاطره حماسه های آسمانی ات

در این گنبد دوّار خواهد ماند!

آری ای خامنه ای عزیز 

تو بزرگترین معمّای دوران ما بودی

که با وجود نورانی ات

اینگونه به گوش فطرتها پیام دادی که:

اگر پرتو آن خورشید چنین است

پس خودِ آن خورشید چه؟!

و اگر آیینه چنین می‌درخشد،

صاحبِ جمال دیگر چگونه؟!

و اکنون مادر گیتی

به عزای عزیزترین فرزندش نشسته

و عالم هستی 

به داشتن چون تویی به خود میبالد

و سلام بر تو

روزی که برخاستی

و روزی که پر کشیدی

و روزی که به پا خواهی خاست!