﷽

 🔶ریشه‌ی “تقوا” از وِقایه است، یعنی نگهداشتن و مراقبت. تقوا ترس و انزوا نیست؛ سپری است برای دل.

🔸قرآن یکی از ثمره‌هایش را “فرقان” می‌داند: “إِن تَتَّقُوا اللَّهَ يَجْعَل لَّكُمْ فُرْقَانًا” (انفال: ۲۹). یعنی توان تشخیص حق از باطل. تقوا فقط اخلاق نیست، بینش هم می‌آورد.

🔸امیرالمؤمنین (ع) در خطبه‌ی ۱۶ نهج‌البلاغه گناهان را به اسبانی چموش تشبیه می‌کند که سوارشان را در آتش می‌افکنند، و می‌فرماید: “وَإِنَّ التَّقْوَى مَطَايَا ذُلُلٌ"؛ تقوا مرکب‌هایی رام است که لجامشان به دست صاحبشان است و او را به بهشت می‌رسانند. جالب است که تقوا را “لجام در دست خودت” می‌داند، نه بندی که دیگری بر تو بسته باشد.

🔸در خطبه‌ی همّام هم متقین را چنین وصف می‌کند: سخنشان درست، پوششان میانه‌روی و راه رفتنشان از سر تواضع است. تقوا اول از رفتارهای ساده‌ی روزمره پیدا می‌شود، نه از ادعاهای بزرگ.

🔸از امام صادق (ع) نقل شده است که با کار و رفتارتان مردم را به دین دعوت کنید نه با زبان، تا از شما پرهیزکاری و تلاش و نماز و خوبی ببینند. یعنی تقوا هم مراقبت از خود است، هم چراغی برای دیگران.

🔶زمانه عوض شده و هزار خبر و تصویر در هر لحظه دلمان را می‌کشد. اما “وَمَن يَتَّقِ اللَّهَ يَجْعَل لَّهُ مَخْرَجًا” (طلاق: ۲). راه خروج از گره‌ها هنوز از همین مراقبت می‌گذرد.

💠 پس تقوا یعنی لجام دلت را خودت در دست بگیری، تا در شلوغی جهان راهت را گم نکنی.

🤍 امروز کدام یک از اسب‌های چموش را می‌توانی رام کنی؟

السلام علیک یا صاحب الزمان♡

@shooghe_mahdi |°شوق‌مهدی‌‌عج